Verloren Zoon

Versie door 84.192.60.75 (overleg) op 18 mrt 2006 om 11:15
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)

De Verloren Zoon is een befaamd verdwenen cafe op de vismarkt.

Geschiedenis

Het pand was in de jaren 50-60 een volkscafé genaamd De Ster. In 1968 begon Zwarte Monne (Edmond Roman) daar een soort nachtclub de Psychedelic. Dit ging vrij vlug op de fles. Dit cafe was met heel beperkte middelen ingericht. Het meubilair bestond uit kerkstoelen die hij aan 5Frank 't stuk had gekocht en het plafond maakte hij door er verfrommelde aluminiumfolie tegen te nieten.

Midden 1969 begonnen Theo Dams en Rob Feremans de glitter van de Psychedelic af te breken en openden in november 1969 een bruin cafe De Verloren Zoon. Goedkope spaghetti, bokes met spek, zwarte en witte pensen stonden op het menu. Verse soep en goedkope koffie voor studenten.

Al vlug kreeg het de naam een hippie-café te zijn waar tonnen drugs verhandeld werden. In die tijd was het hebben van lang haar al een symptoom van drugverslaving aldus de brave Mechelse burgers. Er werd in Scheppers en de Urselinnen een "fatwa" tegen de Verloren Zoon uitgevaardigd. Met het gekende omgekeerde effect.

De Verloren Zoon was voor bepaalde Mechelse jeugd en al wat zich kunstenaar noemde de place to be. In 1970 trok Rob Feremans zich terug uit de zaak en begon met Etienne Meylemans een cafeetje op het Zennegat Haken en Ogen. In 1971 of 72 liet Theo Dams het cafe over aan Colletje en Wilfried.

Later trok Bodo bij Colletje in. Achteraf namen Bodo en Colletje het Klapgat over. De reclame op de ruit van de Verloren Zoon dit is een kafée kwam van Rob (ere wie ere toekomt).

Adres/Contact

Hier kan je de adres- of contactgegevens kwijt.

Bron

Mechelen Blogt

Sjabloon:Kaart