Hoofdmenu openen

Mechelen Mapt β

Jacob Wilmore

English.gif English clockmaker in Mechelen
Ets van de Mechelse Sint-Romboutskathedraal

Jacob (ook Jacques of Jacobus) Wilmore (of Willmore), van geboorte een Engelsman, woonde in Mechelen en was werktuigkundige en uurwerkmaker.

Inhoud

TorenuurwerkBewerken

Eind 1705 kreeg Jacob Wilmore, op vraag van het Mechelse magistraat, de opdracht om een uurwerkmodel aan de toren van de Mechelse Sint-Romboutskathedraal te hangen.

Het eerste model van een uurwerkplaat, opgehangen op 20 september 1706, werd door de magistraat echter als onvoldoende bevonden en er werd beslist om het geheel op een grotere schaal uit te voeren.

Voor de uiteindelijke uitvoering gebruikte Jacob Wilmore platte ijzeren profielen, die gesmeed werden om alzo een cirkel te verkrijgen. De grote buitencirkel van de uurwerkplaat had een diameter van bijna 12 meter, ieder cijfer had een hoogte van bijna 2 meter en de enige wijzer, welke dus de uren aanduidde, had een lengte van 3,62 meter.

Tussen 15 augustus en 17 oktober 1707 werden de vier grote uurwerkplaten uiteindelijk aan de Sint-Romboutstoren gemonteerd, elk aan één zijde ervan.[1]

Vanaf dat ogenblik had Mechelen de grootste wijzerplaat ter wereld.

De kostprijs van dit alles werd toen geraamd op tienduizend franken. De Mechelse burgers waren heel erg opgezet met het geleverde werk, waardoor de Mechelse gemeenteraad Jacob Wilmore beloonde met een pensioen van tweehonderd florinten, en dat gedurende een periode van veertien jaar.[2]

FilmlinksBewerken

Torenuurwerk
Sint-Romboutstoren
Torenuurwerk St.-Rombouts
de 'rammel' in 1952

Herstelling uurwerk Sint-Romboutstoren

de 'rammel' in topvorm


BoekenBewerken

De naam van Jacob Wilmore duikt op in het boek ‍'Mechelen, zijn Sint-Romboutstoren en zijn beiaard'‍ van Frans Vermoortel (blz. 51).[3]

Externe linksBewerken

BronnenBewerken

VoetnotenBewerken